|
Import i prawo : Przykład 1. Jest kwestią oczywistą, że wprowadzanie towarów na obszar celny Wspólnoty Europejskiej podlega zarówno wspólnotowym i krajowym regulacjom celnym, a więc w pierwszym rzędzie Rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającemu Wspólnotowy Kodeks Celny oraz Ustawie z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622). Zgodnie z treścią tych aktów prawnych wprowadzony na teren Wspólnoty Europejskiej towar, aż do momentu zakończenia procedur celnych, winien znajdować się w wyznaczonych do tego celu miejscach czyli w składach, magazynach celnych bądź magazynach czasowego składowania. Magazyny takie, działają w oparciu o zezwolenia władz celnych ale na zasadach komercyjnych, czyli pobierają za woje usługi opłaty Firma X zawarła umowę handlową z producentem w Stanach Zjednoczonych ( nazwijmy ten kraj Y ). Była to umowa sprzedaży. Umowy sprzedaży w handlu międzynarodowym oprócz kwestii przeniesienia własności i ceny regulują zazwyczaj również kwestie przewozu zakupionego przez kupca towaru.
Dla ułatwienia zawierania umów w obrocie międzynarodowym wykorzystuje się publikowane przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC) międzynarodowe reguły handlu (Incoterms). Ostatnia wersja tych reguł - Incoterms 2000 została zaaprobowana przez Komisję Prawa Handlu Międzynarodowego (UNCITRAL) Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Reguły Incoterms zajmują się kwestiami związanymi z transportem produktów od sprzedawcy do nabywcy, ubezpieczeniem przesyłki oraz dzielą koszty transportu i odpowiedzialność pomiędzy nabywcę i sprzedawcę. Z ustalonej formuły wynika, która strony umowy jest zobowiązana do pokrycia konkretnych wydatków związanych z transportem i ubezpieczeniem. Obejmują one kwestie przewozu produktów, rozliczenia należności eksportowych i importowych, wskazują kto płaci za co, a kto ponosi ryzyko za stan produktów w różnych momentach i punktach drogi.
Na przykład formuła EXW (Ex Works) oznacza, że sprzedający wydaje towar kupującemu u siebie w zakładzie. Przy przyjęciu takiej formuły Pan X byłby zobowiązany na swój koszt zorganizować transport od fabryki sprzedawcy do Polski. Zgodnie natomiast z formułami DAF, DES i DEQ sprzedający jest zobowiązany do dostarczenia towaru do określonego miejsca lub portu przeznaczenia (odpowiednio DAF - dostarczone na granicę, DES Dostarczone statek ... określony port, DEQ Dostarczone na nabrzeże ... określony port). Firmy świadczące usługi transportowe to jest spedytorzy, agenci celni, armatorzy, przewoźnicy wykonując usługi związane z transportem są zobowiązani kierować się treścią dołączonych do przesyłki dokumentów przewozowych, takich jak na przykład list przewozowy czy konosament. Tak samo firma zwalniajaca przesyłke(spedytor) jest przy świadczeniu usług zobowiązana do realizacji poleceń i dyspozycji zawartych w treści dołączonych do przewożonych ładunków dokumentów przewozowych. Dyspozycje te dotyczą najróżniejszych rzeczy, na przykład : dokonania odprawy celnej, wydania przesyłki tylko w zamiana za określone dokumenty, określonej osobie, opłacenia cła, pobrania opłaty, etc. Dokumenty te zawierają również dyspozycje kto za co ma zapłacić. Analogicznie jest na przykład z usługami pocztowymi gdy poczta, zgodnie z dyspozycja nadawcy, wydaje paczkę nadaną „za pobraniem”, dopiero po pobraniu wskazanej kwoty, czy tylko do rąk własnych „za potwierdzeniem odbioru”. Zgodnie z dołączonymi dokumentami przewozowymi sporządzonymi przez nadawcę, a więc dysponenta przesyłki, przesyłka do FIRMY X została wysłana zgodnie z warunkami „CFR Warszawa” (Cost and Freight - named destination port : Warszawa) lub CIF Gdynia ( Cost, Insurance, Freight – named destination port: Gdynia ) Co oznacza, że partner biznesowy FIRMY X w Stanach Zjednoczonych ( kraju Y ) zawarł umowę przewozu i poniósł jego koszty do określonego „portu przeznaczenia” (w naszym przypadku jest to miasto Warszawa lub Gdynia), natomiast ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru związanego z przewozem ponoszone oraz wszelkie pozostałe koszty związane z przesyłką obciążały FIRME X jako nabywcę. Także więc i koszty magazynowania w Warszawie lub Gdyni czy też na przykład koszty przewiezienia towarów FIRMY X z magazynu w Warszawie do FIRMY X, koszty zamontowania zakupionych urządzeń w fabryce, w samochodzie, ich ubezpieczenia w Polsce etc. Jeżeli FIRMA X zawarła ze swym partnerem biznesowym w Stanach Zjednoczonych ( kraju Y ) umowę innej treści i koszty magazynu w Warszawie lub Gdyni winien ponieść sprzedawca, bądź jeżeli na przykład sprzedający miał dostarczyć zamówione towary FIRMY X do siedziby jego firmy a nie tylko do Warszawy lub Gdyni – powinien reklamować tę okoliczność do sprzedawcy, który źle zorganizował transport jego towarów. Może mu w takim wypadku przedstawić opłaconą fakturę za magazyn i zażądać zwrotu zapłaconej kwoty. Co do polskich przepisów to warto wskazać że regulują one kwestie płatności, w sposób jasny. Warto się tutaj powołać na Ustawę z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe oraz Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 25 lutego 1997 r. w sprawie przewozu przesyłek towarowych. Zgodnie z art. 51. Prawa przewozowego „przez przyjęcie przesyłki i listu przewozowego odbiorca zobowiązuje się do zapłaty należności ciążących na przesyłce”. Natomiast z § 8 ust. 2 w/w rozporządzenia „należności powstałe w drodze przewozu przesyłki i w miejscu jej przeznaczenia opłaca odbiorca przed odbiorem przesyłki. Reasumując, spedytor wykonał usługę magazynowania towarów należących do FIRMY X. Zgodnie z ustaloną pomiędzy FIRMA X a jego partnerem biznesowym w Stanach Zjednoczonych( kraj Y ) formułą handlową odbiorca jest zobowiązany do ponoszenia wszelkich kosztów związanych z zakupionym towarem od chwili ich dostarczenia do Warszawy lub Gdyni, a więc także kosztów magazynowania w Warszawie lub Gdyni. Jeżeli dokumenty przewozowe zostały wypełnione niezgodnie z umową łącząca FIRME X z jej partnerem w Stanach Zjednoczonych( kraj Y) winna ona tę kwestię wyjaśnić ze swym kontrahentem. Zwalniający przesyłkę ( spedytor ), jak i każdy podmiot uczestniczący w procesie transportowym, jest związana treścią dokumentów przewozowych załączonych do przesyłki. Dział Prawne Euroconsol NVOCC |
